Wiercenie rdzeniowe-nazywane także pobieraniem próbek rdzenia-to technika wiercenia stosowana w badaniach geologicznych w celu pobierania próbek rdzeni skał znajdujących się pod powierzchnią.
Dotyczy to w szczególności operacji wiertniczych z wykorzystaniem mechanizmu obrotowego w celu wydobywania rdzeni skalnych podczas poszukiwań geologicznych.
Zasada działania polega na użyciu wiertła rurowego do pierścieniowego kruszenia skały na dnie odwiertu, zachowując w ten sposób centralny rdzeń skały kolumnowej do celów wydobycia i późniejszej analizy struktur geologicznych i złóż minerałów. Wiertnice rdzeniowe są klasyfikowane przede wszystkim na podstawie konfiguracji strukturalnej ich mechanizmów obrotowych; można je podzielić na wiertnice ze stołem obrotowym, wiertnice z pionowym wrzecionem, wiertnice z głowicą napędową i wiertnice z-górnym napędem. Ponadto ze względu na mechanizm napędowy jednostki obrotowej można je podzielić na wiertnice rdzeniowe napędzane mechanicznie, napędzane hydraulicznie i wiertnice napędzane elektrycznie.